Wij noemen ons 'gemeente van Christus'. Wat wil dit zeggen? Wanneer de mensen dit horen, denken ze dikwijls: "Weer een kerk, één die 'Gemeente van Christus' heet."

Maar dan hebben zij ons verkeerd begrepen. Als ons christen-zijn echt is, hoe kunnen wij iets anders zijn behalve een gemeente van Christus? Dan maken wij deel uit van zijn lichaam, want God "heeft alles onder zijn voeten gesteld en Hem als hoofd boven al wat is, gegeven aan de gemeente, die zijn lichaam is" (Efeziërs 1:22).

In deze tekst lezen we over de gemeente. Er is slechts één gemeente, die van Christus. Deze gemeente wordt ook zijn lichaam genoemd. Er is "één lichaam en één Geest, gelijk gij ook geroepen zijt in de ene hoop uwer roeping, één Here, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die is boven allen en door allen en in allen" (Efeziërs 4:4,5).

Wij kunnen ons gemakkelijk gemeente van Christus noemen. Maar zijn wij het ook? Hoe kunnen wij weten of wij een echte gemeente van Christus zijn? Het antwoord hebben wij net uit de Schrift gelezen.

Indien de Geest van de ene ware God in ons is, indien wij het ene geloof belijden en gedoopt zijn met de ene doop, dan zijn wij in het ene lichaam van Christus, zijn gemeente!

"Want gelijk het lichaam één is en vele leden heeft, en al de leden van het lichaam, hoe vele ook, één lichaam vormen, zo ook Christus; want door één Geest zijn wij allen tot één lichaam gedoopt" (1 Korintiërs 12:12,13).

Wanneer wij belijden gemeente van Christus te zijn, worden wij wel eens gevraagd: "Denkt u soms dat alleen leden van de gemeente van Christus behouden worden? Is het niet hoogmoedig zich gemeente van Christus te noemen?"

Indien wij het niet zijn, is het inderdaad hoogmoedig. Indien wij door Gods genade ons doel bereiken, is het niet hoogmoedig. Als wij van Christus zijn, moeten wij dat ook bekennen. De ware gemeente van Christus bestaat toch per definitie uit alle behouden mensen. Geen enkele mens wordt gered zonder lid te zijn van de gemeente van Christus, want God voegt allen die behouden worden toe aan zijn gemeente (Handelingen 2:47).

De gemeente van Christus is op Christus gebouwd: "Want een ander fundament, dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen" (1 Korintiërs 5:11). Wij zijn "gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is" (Efeziërs 2:20).

Om gemeente van Christus te zijn, moeten wij blijven "volharden bij het onderwijs der apostelen" (Handelingen 2:42). Wij moeten tot het "uiterste strijden voor het geloof, dat eenmaal de heiligen overgeleverd is" (Judas 3).

Indien wij op het zand bouwen en de leerstellingen en tradities van mensen volgen, zijn wij geen gemeente van Christus. Wie naast het fundament bouwt, is werkelijk ernaast!

Om gemeente van Christus te zijn, moeten wij "God vereren op een Hem welbehagelijke wijze met eerbied en ontzag" (Hebreeën 12:28). Wij moeten de Vader "in geest en waarheid" aanbidden (Johannes 4:23). Indien wij God aanbidden volgens eigen goeddunken of volgens tradities van mensen, zijn wij geen gemeente van Christus. Dan staan wij onder hetzelfde oordeel dat God over Israël heeft uitgesproken: "Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is verre van Mij. Tevergeefs eren zijn Mij, omdat zij leringen leren, die geboden van mensen zijn" (Matteüs 15:8,9).

Om gemeente van Christus te zijn, mogen wij uitsluitend leiders hebben die Christus ons gegeven heeft: "En Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars, om de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus" (Efeziërs 4:11,12).

De apostelen en profeten, met Christus als hoeksteen, vormen het fundament waarop wij bouwen. Wij bouwen op dit fundament -- niet door onrechtmatige apostelen en profeten nu aan te stellen -- maar door in het onderwijs van de oorspronkelijke apostelen en profeten te blijven volharden. De leer van Christus (aan de apostelen en profeten in de eerste eeuw geopenbaard) wordt nu door de Heilige Schrift aan alle volken bekendgemaakt. God heeft dit bevolen. De gemeente wordt bevestigd door het "evangelie en de prediking van Jezus Christus, naar de openbaring van het geheimenis, eeuwenlang verzwegen, maar thans geopenbaard en door profetische schriften volgens bevel van de eeuwige God tot bewerking van gehoorzaamheid des geloofs bekendgemaakt onder alle volken" (Romeinen 16:25,26).

Om de gemeente te vestigen, gaf Christus evangelisten, herders en leraars. Om een gemeente van Christus te zijn, mogen wij uitsluitend leiders hebben die overeenkomstig de Schrift worden aangesteld. Indien wij onbijbelse ambten en machtsposities hebben, of leiders aanstellen die niet voldoen aan bijbelse normen, zijn wij geen gemeente van Christus.

Wie afdwaalt is niet te verontschuldigen want God heeft ons door de Heilige Schrift laten weten "hoe men zich behoort te gedragen in het huis Gods, dat is de gemeente van de levende God, een pijler en fundament der waarheid" (1 Timoteüs 3:15).

De gemeente van Christus is een vesting van de waarheid. Laten wij in Sion blijven en vanaf haar muren van heil de stad verdedigen tegen leugenachtige aanvallen van de satan. Dan zal Christus ons als zijn gemeente erkennen. Geen andere erkenning is nodig!

Roy Davison

De schriftgedeelten in dit artikel zijn uit de Nieuwe Vertaling, © Nederlands Bijbelgenootschap 1951 (tenzij anders aangeduid).